„Tele Wizja Pracowni Obrazu” to prezentacja prac cyfrowych studentów kierunku nowe media, powstałych w ramach działań realizowanych w Pracowni Obrazu pod kierunkiem dr hab. Aleksandry Gieragi, prof. uczelni i dr Katarzyny Gołębiowskiej.

Wystawa ma charakter upublicznienia efektów pracy studentów — wydobycia i pokazania realizacji, które zazwyczaj pozostają ukryte w przepastnych archiwach komputerowych i rzadko funkcjonują poza przestrzenią cyfrowego zaplecza pracowni. Stąd pomysł, aby dać im światło, przestrzeń ekspozycji i możliwość zaistnienia w szerszym polu odbioru.

W Pracowni Obrazu obraz traktowany jest jako pierwotny element wypowiedzi artystycznej — przekraczający podziały między praktykami klasycznymi i cyfrowymi, obecny zarówno w działaniach materialnych, szkicowych i procesualnych, jak i w realizacjach animacyjnych, multimedialnych i cyfrowych.

„Interesuje nas obraz w każdej jego odmianie, sposobie istnienia i odniesieniu; jako zapis, konstrukcja, ruch, medium, doświadczenie percepcyjne i pole eksperymentu. Poszerzanie granic percepcji, funkcji i znaczeń obrazu stanowi jedno z podstawowych założeń pracy dydaktycznej realizowanej w pracowni.

Wystawa skupia się na ruchomym obrazie jako polu eksperymentu — przestrzeni, w której tradycyjne motywy i ćwiczenia warsztatowe ulegają transformacji pod wpływem narzędzi cyfrowych oraz indywidualnych strategii twórczych. Punktem wyjścia wielu prezentowanych realizacji jest martwa natura, motyw głęboko zakorzeniony w historii sztuki i wciąż obecny w programach Akademii Sztuk Pięknych. W pracy ze studentami kierunku nowe media została ona jednak uruchomiona według odmiennego modelu dydaktycznego.

Studentom zaproponowano inny sposób korzystania z tego klasycznego artefaktu — oparty na interakcji ze zjawiskiem, procesualności, ruchu i reinterpretacji z użyciem narzędzi właściwych praktykom cyfrowym, multimedialnym i tradycyjnym. Założeniem było «ożywienie» martwej natury, przełamanie konwencji statycznego układu oraz uruchomienie innej wrażliwości związanej ze zmianą, czasem i dynamiką obrazu. W pracach studentów martwa natura zostaje poddana różnorodnym ingerencjom: rozbiciu, animacji, dekonstrukcji czy przekształceniu w strukturę czasową. Obraz przestaje być statycznym zapisem, a staje się procesem i wydarzeniem rozgrywającym się w czasie.

Niektóre zadania — momentami o świadomie humorystycznym charakterze — wynikały bezpośrednio z tej metodologii; jedno z nich polegało na tym, że modelka pozostawała w ciągłym ruchu, przemieszczając przedmioty na stole, co miało pomóc przełamać konwencję nieruchomej kompozycji. Inną optyką było uświadomienie studentom, że martwa natura nie jest zjawiskiem zastanym, lecz konstruowanym — budowanym, komponowanym i warstwowym. Towarzyszyły temu działania filmowe realizowane w pracowni, ukazujące proces jej powstawania.

Jednym z istotnych wątków realizowanych zadań był również problem skali. Martwa natura została świadomie wyprowadzona poza mury pracowni — w ubiegłym roku fizycznie, w bieżącym wirtualnie. Celem tych działań było uzmysłowienie studentom, czym jest skala, jak działa kontekst przestrzenny oraz w jaki sposób miejsce wpływa na odbiór przedmiotu i obrazu. Zaproponowane działania wizualizacyjne prowadziły do odświeżenia spojrzenia na rzeczy codzienne jako nośniki znaczeń, relacji i potencjalnego zaskoczenia — poprzez zmianę miejsca, perspektywy i punktu widzenia.

Ekspozycja została zaprojektowana jako dwugłos — równoległa prezentacja prac studentów studiów I i II stopnia na dwóch ekranach w specjalnie zaaranżowanej na ten cel mobilnej USB_OSB galerii pracowni obrazu. Podział ten nie tylko porządkuje materiał, ale także uwidacznia różnice w podejściu do medium i wrażliwości na różnych etapach edukacji.

Telewizor — medium codzienne, powszechne i oswojone — zostaje tu wykorzystany jako narzędzie prezentacji działań artystycznych. Przeniesiony do przestrzeni galerii, zmienia swój status: z urządzenia służącego konsumpcji obrazu staje się nośnikiem refleksji nad jego naturą. „Tele Wizja” to więc nie tylko gra słów, ale także propozycja spojrzenia na obraz jako coś, co istnieje pomiędzy transmisją a wizją — pomiędzy tym, co oddalone, a tym, co mentalnie i zmysłowo obecne. „Tele Wizja Pracowni Obrazu” staje się również swoistym portalem łączącym pracownię 307 przy ul. Franciszkańskiej z głównym budynkiem ASP przy ul. Wojska Polskiego.

Odsyłamy również do treści zadań oraz strony Pracowni Obrazu, gdzie okazjonalnie publikowane są założenia ćwiczeń, dokumentacja procesu oraz efekty pracy studentów.

Uczestnicy wystawy:
I stopień: Klaudia Dudek, Anna Dudzicka, Oleksandra Korniiets, Maciej Paliński, Julia Roszak, Wiktoria Wójcik, Kinga Zagert
II stopień: Klaudia Dudek, Amelia Marszałek, Kamil Odroń, Sara Saadain

Kuratorki wystawy: dr hab. Aleksandra Gieraga, prof. uczelni, dr Katarzyna Gołębiowska, asyst.
Autor identyfikacji wizualnej: Maciej Paliński

Tele Wizja Pracowni Obrazu
Mobilna Galeria USB_OSB
Budynek główny ASP w Łodzi
ul. Wojska Polskego 121, parter, dolne foyer

Czas trwania wystawy: 22.05-19.06.2026 r.